1918 : het laatste jaar van de Eerste Wereldoorlog. De troepen aan beide kanten van het front zijn oorlogsmoe, maar moeten verder vechten tot het bittere einde. Pas op 11 november, om 5 uur 's morgens, wordt de langverwachte Wapenstilstand getekend. Zes uur later, om 11 uur in de voormiddag, is de Groote Oorlog voorbij. De sfeer van de bevrijding vinden we terug in onze eigen krant, de eerste "vrije" editie, verschenen op 19 november 1918.
Ze zijn weg, beladen met den vloed des menschdoms! We zijn verlost van de ijselijke nachtmerrie die ons borst en hart verpletterde, ons den adem afsneed en gansch ons wezen in boeien verlamde. Vier jaar lang hebben we schrijnend wee getorscht, ons kruis van calvarieberg tot calvarieberg voortgesleept, gal gedronken met volle teugen. Wij, het meest vrije volk der aarde, die naar Afrika togen om den slavenhandel uit te roeien, hebben gezucht in slavernij, vernederd, belasterd, uitgeplunderd, mishandeld, vertrapt, gemarteld door onmeedoogende dwingelanden.
En nu ademen we weer in 't bevrijde België, en jubelen om de verlossing, gekocht met het beste van ons bloed. Nu sleren wij ons en wuiven met de duurbare driekleur, die wij zoo schrikkelijk lang moesten verbergen als ware het zinnebeeld onzer nationaliteit iets onooglijks of misdadigs. O, roemrijke vlag, die wapperde op de vesting van Luik en op de Oevers van den IJzer, flapper en waai nu weer fier uw banen uit op onze torens en aan de woning van eenieder, en wijs ons de richting die leidt tot de herbegoorte van ons welvaren; vooral, blijf het symbool onzer nationale kracht, voortspruitend uit de eensgezindheid en de samenwerking van alle Belgen die het wel meenen met de toekomst van het Vaderland. Gegroet dan, o Belgische driekleur: hip! hip! hoera!
|
