Kort na de Tweede Wereldoorlog wordt op de Antwerpse Linkeroever een enorme stad van zeil, ijzer en hout opgetrokken om duizenden Amerikaanse soldaten te huisvesten. Voor deze GI's zit de klus erop en is het enkel wachten op een schip dat hen weer naar huis brengt. Het kan weken duren voor het zover is, en onderdak bij Antwerpse burgers is praktisch onmogelijk. Daarom besluit de Amerikaanse regering om honderden Duitse krijgsgevangenen aan het werk te zetten op Linkeroever. Het gebied wordt op enkele weken tijd omgebouwd tot een gigantisch tentendorp waarin ook een bioscoop en een café niet ontbreken. De soldaten dopen hun tijdelijke verblijf Top Hat, naar een in onbruik geraakte oorlogscode.    In de honderden tenten, loodsen en barakken verblijven gemiddeld ruim 16.000 soldaten en nog eens 2.500 krijgsgevangenen, die verantwoordelijk zijn voor het onderhoud van de geïmproviseerde stad. De stad heeft een totale lengte van twee kilometer en is op sommige plekken een kilometer breed. Er staan 26 woonblokken, verscheidene barakken voor ontspanning en een kapel. De luxe in het kamp is ongekend na de ontberingen die de Amerikaanse soldaten achter de rug hebben. Er zijn drie kapsalons, en wie problemen heeft met zijn gebit werd binnen de 24 uur geholpen. Voor het wassen van de kleren en het poetsen van de schoenen worden krijgsgevangenen ingezet.    Het populairst bij de soldaten zijn uiteraard de bioscoop (foto) en de bar. De populaire en soms zelfs actuele films worden gedraaid in een barak, waar iedere avond lange rijen soldaten een plekje proberen te bemachtigen. In het café wordt vooral veel bier getapt. Naar schatting voor anderhalf miljoen frank op een half jaar. Per dag wordt gemiddeld 3.000 liter koffie geschonken en enkele duizenden donuts verkocht.    Via Top Hat worden naar schatting zo'n 200.000 soldaten gerepatrieerd. Problemen met orde en tucht zijn er, volgens een legerrapport, zelden. Als alle Amerikaanse soldaten weg zijn, word het dorp afgebroken. Op deze plaats zullen jaren later de eerste appartementsgebouwen verrijzen. Foto archief GVA.