Kroniek van een herstel

De zwaarst gewonde slachtoffers van de ramp in Volendam zijn met Seakinghelikopters overgebracht naar het militair hospitaal van Neder-over-Heembeek. Een van hen is voor 75 procent verbrand en zal maanden op de afdeling intensieve verzorging van het brandwondencentrum verblijven. Als hij het haalt, wacht hem een revalidatie van één tot twee jaar. "Brandwonden genezen, maar de littekens blijven, niet alleen de fysische, maar ook de psychische."
    Volgens dokter Tony Bruyns kunnen patiënten tot vier maanden in een kunstmatige coma worden gehouden. Bruyns vloog met een medisch team mee in een Seaking van de luchtmacht om de slachtoffers in Nederland op te halen.
    "De behandeling begint later. In een eerste fase komt het er vooral op aan hen in leven te houden", zei hij dinsdagmiddag. Hoe verloopt het genezingsproces? Een overzicht.

DAG 1:
"We hebben die achttien slachtoffers tijdens het transport van Nederland naar België in leven kunnen houden. Dat is al een beetje een overwinning. Een aantal van hen is er zeer erg aan toe. Over hun overlevingskansen durf ik mij niet uit te spreken", zegt dokter Bruyns.

DAG 2:
De patiënten die in Neder-over-Heembeek zijn opgenomen, zijn voor 50 tot 75 procent verbrand. Vooral in het aangezicht, op de schedel, de rug en de ledematen. Het enige wat artsen en verpleegkundigen voorlopig kunnen doen, is het vochtverlies compenseren.

DAG 3:
Zwaar verbrande patiënten verliezen snel enkele liters vocht, afhankelijk van hun leeftijd, lichaamsgewicht en de oppervlakte van de brandwonden. Een infuus moet uitdroging voorkomen. Slachtoffers krijgen om de 24 uur een bad om de wonden te ontsmetten.

EERSTE WEEK:
Voor de meeste slachtoffers is de meest kritieke fase achter de rug. Voor patiënten die ook inwendige brandwonden opliepen, zoals de slachtoffers van Volendam, is het levensgevaar zeker niet geweken. Bezoek mag, maar alleen achter glas.

EERSTE MAAND:
Indien de toestand van de patiënt het toelaat, kan de echte behandeling beginnen. Belangrijkste taak voor het verplegend personeel en de artsen is het slachtoffer zo weinig mogelijk pijn te laten lijden door hem in een kunstmatige coma te houden. En de kans op infecties zo klein mogelijk te houden. In de maand die volgt, ondergaat de patiënt gemiddeld twee operaties per week. De verbrande huid wordt weggenomen en vervangen door eigen huid.

TWEEDE MAAND:
Patiënten met zware brandwonden, zoals het slachtoffer van Volendam dat voor 75 procent verbrand is, hebben te weinig gezonde huid om te transplanteren. In zo'n geval wordt gebruik gemaakt van donorhuid.

DERDE MAAND:
De toestand van de patiënt blijft kritiek tot het laatste stukje verbrand lichaamsdeel werd verwijderd. Plastisch chirurgen gaan aan de slag om vooral het gezicht van het slachtoffer opnieuw 'op te bouwen'.

VIERDE MAAND:
Als alles volgens plan verloopt, er zich geen infecties voordoen en de patiënt zelfstandig kan ademen, kan hij de afdeling intensieve verzorging verlaten. In de gewone ziekenhuiskamer helpen psychologen de patiënt om het drama te verwerken.

VIJFDE MAAND:
De nabehandeling is vaak nog pijnlijker dan de wonden zelf. Door kiné-oefeningen moet de getransplanteerde huid soepel en elastisch worden gehouden. Volgens dokter Bruyns een zeer pijnlijke zaak.

EERSTE JAAR:
Afhankelijk van het genezingsproces kan de patiënt langzaam aan weer een normaal leven leiden. Meestal draagt hij wel een drukmasker op het gezicht en speciale verbanden op de 'nieuwe' huid. In de zon lopen is de eerste jaren taboe. Is de schedel verbrand, zoals bij de drie Nederlandse jongeren die in Neder-over-Heembeek zijn opgenomen, dan is de kans groot dat het haar niet meer groeit.

TWEEDE JAAR:
Pas na twee jaar zijn de meeste brandwondenpatiënten genezen. Maar de littekens, zowel fysische als psychische, blijven.

top