|
14/02/2002
Invaller Tanghe bezorgt Rode Duivels winst in oersaaie oefeninterland
De Belgen op 10
 Stefaan Tanghe
De eerste opdracht op weg naar het WK in Japan zit erop. In een van de vervelendste interlands ooit haalden de Rode Duivels het met 1-0 van Noorwegen dankzij een laat doelpunt van invaller Stefaan Tanghe. En dat was het. Niets was er verder te zien, niets viel er te beleven, niets te leren. Dit was een avond om snel te vergeten. Als de voetbalbond een beetje zijn PR wil verzorgen, dan krijgen alle betalende toeschouwers hun geld terug.
De Rode Duivels zijn een paar dagen samen geweest. Ze hebben in alle rust even kunnen bijpraten, kwamen met de voetbalbond tot een akkoord over de premies en kregen van Robert Waseige ongetwijfeld een aantal gedragsregels mee die ze in de aanloop naar het WK moeten respecteren om hun kansen op deelname niet in het gedrang te brengen. En ja, als afronder van die eerste bijeenkomst stond een oefeninterland op het menu, maar veel viel daarover niet te vertellen. Of toch dit: België-Noorwegen komt met stip binnen in de topdrie van meest overbodige wedstrijden die de Rode Duivels ooit afwerkten.
Competitie
De plaatsen voor het WK mogen volgens Robert Waseige duur zijn, de tijd dat de Rode Duivels onder zijn bewind een oefenpot aanvatten als een kwalificatie-interland is voorbij. Weg is de extra verbetenheid die ons land in de aanloop naar EURO 2000 oogverblindende resultaten opleverde tegen onder meer Italië, Nederland en... Noorwegen. Hoe vreemd het ook klinkt, vandaag is ook voor het merendeel van de Rode Duivels de competitiewedstrijd van komend weekend belangrijker dan een oefeninterland. En wie kan het hen kwalijk nemen? Het WK is nog meer dan honderd dagen weg, de topper tussen Club en Anderlecht drie. Dan is de keuze snel gemaakt.
Als twee ploegen met die instelling het veld betreden, krijg je zinloos gehobbel zoals gisteravond op de Heizel.
Patattenveld
Meer is er op dat veld overigens nauwelijks mogelijk. In de testmatch tegen Tsjechië was het niet anders, maar toen vereiste de inzet van het duel een potje oorlog op het veld en maakte de spanning alles goed. Nu was niets van dat alles aanwezig, met een hoog saaiheidsgehalte als logisch gevolg. Misschien had het thuis voor de tv nog iets: knusse zetel, zakje chips op tafel, pintje bij de hand, vrouw of vriend(en) in de buurt en... de zapper als redding tegen de verveling.
In het Koning Boudewijn-stadion was kijken verplicht en dat was een marteling voor het oog. Maar laten we eerlijk zijn, zoals elk artiest recht heeft op een deftig podium, verdienen ook de Rode Duivels beter dan deze patattenakker om op te voetballen. Gelukkig mogen zij hun volgende thuisinterland (in april tegen Slovakije) in Brugge afwerken. Als daar ook pakweg 25.000 toeschouwers opdagen, krijg je bovendien de noodzakelijke voetbalsfeer om vriendschappelijke duels toch enige glans te geven.
Die ontbrak gisteren totaal. Hopelijk heeft de bondscoach iets aan zijn avond gehad. Met enkele wissels tijdens de pauze liet hij het experimentje met een 4-5-1-opstelling in de kleedkamer. Lekker had het ook niet gelopen. Sonck, met slechts af en toe Wilmots in steun, zag voorin nauwelijks een bal en op het middenveld was het vaak overbevolkt. Met Verheyen naast Sonck voorin greep de bondscoach tijdens de tweede helft terug naar de vertrouwde 4-4-2. Veel zoden bracht het niet aan de dijk. Opwinding bleef even schaars als in een documentaire over het eetpatroon van een mierenkolonie. Het leverde de Rode Duivels zowaar een eerste, zij het kort, fluitconcert op sinds Robert Waseige de rol van Georges Leekens overnam.
En oh ja, helemaal op het einde was er een goal van Stefaan Tanghe en pakten de Belgen plots de volle winst. Aan de conclusie veranderde het niets: wat kan voetbal soms saai zijn.
 top
Sterk in moddercatch
 Danny Boffin
BRUSSEL -
Als er Rode Duivels gisteren een offday hadden, zal niemand dat gezien hebben. Goed voetbal was onmogelijk op de Heizel-akker. Tot ergernis van Boffin, Baseggio en Van Buyten, die een unieke kans hadden om zich te tonen. Boffin deed het nog aardig, net als Simons.
Geert De Vlieger: 6/10
Keepte foutloos, maar had nauwelijks werk. Dreef Carew keurig naar de buitenkant toen die voor hem opdook, was voor het overige zeer attent.
Eric Deflandre: 5/10
Had bijzonder veel last van de putten en bulten in de mat. Zette geen enkele snelle combinatie op met Verheyen, maar kwam defensief nooit in de problemen.
Eric Van Meir: 5/10
Kwam enkele keren te laat, waardoor hij te makkelijk werd uitgespeeld. Omdat combineren onmogelijk was, probeerde hij tevergeefs met lange ballen aanvallen op gang te brengen.
Daniël Van Buyten: 5/10
Trok zijn streng tegen de beste Noor, John Carew. Begon nochtans met wat plankenkoorts, maar deed daarna vlotjes mee in het partijtje moddercatch.
Nico Van Kerckhoven: 5/10
Heeft met 88 minuten knokvoetbal op zo'n zwaar veld zijn gebrek aan matchritme ingehaald.
Timmy Simons: 6/10
Speelde een degelijke partij, had overal een voet of been tussen. Ging tweemaal zijn kans, een hele klus op zo'n aardappelveld.
Walter Baseggio: 5/10
Kwam voor de rust het dichtst bij de openingstreffer. Kon voor de rest nauwelijks wettigen waarom Italiaanse scouts voor hem in de tribune zaten.
Gert Verheyen: 5/10
Zwoegde zich te pletter op zijn rechterflank met als resultaat: nauwelijks een gevaarlijke actie.
Marc Wilmots: 5/10
Kon min of meer de bal in eigen gelederen houden, maar speelde het leer daarvoor vaak lateraal en achterwaarts.
Danny Boffin: 6/10
De Rode Duivel die het meest leven in de brouwerij bracht. Dook links en rechts op, gaf alle corners en vrijschoppen in de gevarenzone.
Wesley Sonck: 5/10
Was vóór de rust één keer gevaarlijk op een kopbal, maar kende voor het overige een hoogst onaangename avond. Ook zijn Gouden Schoenen verzopen in de modder.
Invallers:
Bart Goor: 5/10
Kwam geprikkeld in, maar kon het tij niet keren. Kreeg nochtans de kans op 1-0.
Stefaan Tanghe: 6/10
Zorgde voor het enige hoogtepunt van de partij, door bij zijn eerste gevaarlijke actie koelbloedig te scoren.
Philippe Clement: 6/10
Speelde sober als altijd en bewees ook met Van Buyten een goed centraal duo te kunnen vormen.
top
|
